Radyoblog - Djler - Gürdal Çakır

Tek derdimsin, hep teksin derdim; hala öylesin...

İlksin... Belki de son...

Kim derdi ki kısacık aşkımız, upuzun hatıralara gebe olacaktı? Kim bilebilirdi sevgi sözcükleri umursanmadan harcanırken bir gün teker teker hesap soracaklardı? Bilemezdik. Mecburi vedaların arkasında saklanan en masum umudu seçmiştim ben hâlbuki yerleştirmiştim göğsüme yokluğunda... Bekliyordum ama sen gittin... Dönecektin; biz yalansız bir gelecekle harmanlayacaktık aşkımızı; sen gelecektin, ben görecek. Sen gelecektin, ben bugün...

Şimdi korkuların tümünden arınman adına hâlâ tırnaklarımla örüyorum kalemizi, yeter ki sen hep var ol... Yanı başımdayken her gün daha bir parlak bakıyordum güne, her gece kokunla kapıyordum gözlerimi... Bize inancının zayıflığına rağmen, ben sana ibadetimin huzuruyla daha da yaklaşıyordum sana...

Biliyorum aslında, sen de kurtulmuş değilsin kararlarının istikrarından, sen de özlüyorsun ben gibi... Tek derdimsin, hep teksin derdim; hala öylesin...

Hasret çamuruna bulanmış kalbimi, yokluğunca yosun tutmuş gözlerimi, paslanan ellerimi nereye atsam da döndürsem seni? Öldürsem yeminlerimi, adımlarına amaç olsam; yine eskisi gibi, yine kelimelerin keskisi gibi dokunsam ruhuna... Ne dersin?

Ne dersen de; bir ömre eş olmak, güneş tutmak bir kalbe ya da gözden söze yol olmak adına bir kez daha söylüyorum: Seni seviyorum…

Ve ben; yine hayatın koluna girmiş; yalnızlığımın sessizliğinde bedenimi çiğneye çiğneye, adını okşaya okşaya seni bekliyorum.

Bil…

www.gurdalcakir.com